'We stonden te trillen op ons benen'
Drie jongens redden leven jonge vrouw
ALKMAAR - Maandag 9 januari zal Stefan (16), Wouter (15) en Thijs (16) nog lang bijblijven. De jongens uit Tuitjenhorn en Dirkshorn fietsen die dag van hun school in Alkmaar naar huis; een dagelijks ritje van zo'n veertien kilometer. Bij het Geestmerambacht zien de scholieren in de verte een jogger vallen. Alarmbellen gaan niet meteen af, maar als ze dichterbij komen en het bloed zichtbaar wordt, handelen de jongens kordaat en redden zo het leven van de 29-jarige Esmaralda uit Alkmaar.
Door het kordate optreden van Stefan, Wouter en Thijs leeft de 29-jarige Esmaralda uit Alkmaar. (Foto: Bertil van Beek/RM)
"We zagen in de verte iemand hardlopen", herinnert Stefan zich. "We letten er helemaal niet zo op, want de afstand was zeker tweehonderd meter. We schrokken ook helemaal niet toen de jogger plotseling op de grond lag. Zoiets kan natuurlijk gebeuren; iemand valt, heeft spierpijn of rust gewoon even uit. Pas toen we dichtbij waren, zagen we de ernst van de situatie. Ze was voorover gevallen op het asfalt. Overal lag bloed."
Meteen werd duidelijk dat er snel gehandeld moest worden. Thijs belt 112. Daarna belt hij meteen zijn moeder die bij de huisartsenpost werkt. Thijs: "We moesten haar in een stabiele zijligging plaatsen. Daarna controleerden we of ze nog ademde en nog een hartslag had. Niets. Er zat nog maar een ding op: reanimeren. We hadden hulp nodig en zwaaiden wat paniekerig naar automobilisten op de N245. Gelukkig stopte er snel een auto. Toevallig of niet, maar de toegesnelde inzittenden bleken een dokter en zuster te zijn. Zij hebben het toen overgenomen." Ondertussen probeert Stefan via de gsm de identiteit van de jogger te achterhalen. "Ik belde het laatst gebruikte nummer. Het bleek haar moeder te zijn. Tegen haar moest ik zeggen dat haar dochter niet ademde en geen hartslag meer had."
De politiemotor en ambulance waren inmiddels gearriveerd. Het aantal nieuwsgierige kijkers nam toe. Even was het heel druk. Zodra de ambulance vertrok, droop iedereen snel af. Wouter: "De politie zei tegen ons: 'Bedankt. Julie kunnen gaan.'. We wisten niet wat we hoorden. We hadden net een traumatische ervaring meegemaakt en stonden nog te trillen op onze benen. Met zo'n zakelijke mededeling konden we niet goed omgaan. De man vroeg niet eens hoe het met ons ging, helemaal niets."
"Terugkijkend op de middag ging alles op de automatische piloot", blikt Stefan terug. Thuis begint het tot de jongens door te dringen wat er is gebeurd. Ze kunnen er niet van slapen. Op hun school - het Jan Arentsz - worden de jongens in de schijnwerpers gezet.
Rik Germans, stiefvader van Esmaralda is maar wat trots op Stefan, Wouter en Thijs. "Voor mij zijn het helden. Ze hebben het leven van Esmaralda gered. Vandaag (maandag 30 januari, red.) is ze uit het ziekenhuis ontslagen. Ze viel tijdens het joggen door een hartstilstand. Dat heeft een hartritmestoornis veroorzaakt, dat niet te verhelpen is. Daarom heeft ze een ICD-kastje gekregen. Ze is op dit moment redelijk fit." Om de jongens te bedanken heeft Rik geregeld dat de jongens de voetbalwedstrijd AZ-Anderlecht mogen bezoeken.
"We zagen in de verte iemand hardlopen", herinnert Stefan zich. "We letten er helemaal niet zo op, want de afstand was zeker tweehonderd meter. We schrokken ook helemaal niet toen de jogger plotseling op de grond lag. Zoiets kan natuurlijk gebeuren; iemand valt, heeft spierpijn of rust gewoon even uit. Pas toen we dichtbij waren, zagen we de ernst van de situatie. Ze was voorover gevallen op het asfalt. Overal lag bloed."
Reanimeren
Meteen werd duidelijk dat er snel gehandeld moest worden. Thijs belt 112. Daarna belt hij meteen zijn moeder die bij de huisartsenpost werkt. Thijs: "We moesten haar in een stabiele zijligging plaatsen. Daarna controleerden we of ze nog ademde en nog een hartslag had. Niets. Er zat nog maar een ding op: reanimeren. We hadden hulp nodig en zwaaiden wat paniekerig naar automobilisten op de N245. Gelukkig stopte er snel een auto. Toevallig of niet, maar de toegesnelde inzittenden bleken een dokter en zuster te zijn. Zij hebben het toen overgenomen." Ondertussen probeert Stefan via de gsm de identiteit van de jogger te achterhalen. "Ik belde het laatst gebruikte nummer. Het bleek haar moeder te zijn. Tegen haar moest ik zeggen dat haar dochter niet ademde en geen hartslag meer had."
Jullie kunnen gaan
De politiemotor en ambulance waren inmiddels gearriveerd. Het aantal nieuwsgierige kijkers nam toe. Even was het heel druk. Zodra de ambulance vertrok, droop iedereen snel af. Wouter: "De politie zei tegen ons: 'Bedankt. Julie kunnen gaan.'. We wisten niet wat we hoorden. We hadden net een traumatische ervaring meegemaakt en stonden nog te trillen op onze benen. Met zo'n zakelijke mededeling konden we niet goed omgaan. De man vroeg niet eens hoe het met ons ging, helemaal niets."
"Terugkijkend op de middag ging alles op de automatische piloot", blikt Stefan terug. Thuis begint het tot de jongens door te dringen wat er is gebeurd. Ze kunnen er niet van slapen. Op hun school - het Jan Arentsz - worden de jongens in de schijnwerpers gezet.
Rik Germans, stiefvader van Esmaralda is maar wat trots op Stefan, Wouter en Thijs. "Voor mij zijn het helden. Ze hebben het leven van Esmaralda gered. Vandaag (maandag 30 januari, red.) is ze uit het ziekenhuis ontslagen. Ze viel tijdens het joggen door een hartstilstand. Dat heeft een hartritmestoornis veroorzaakt, dat niet te verhelpen is. Daarom heeft ze een ICD-kastje gekregen. Ze is op dit moment redelijk fit." Om de jongens te bedanken heeft Rik geregeld dat de jongens de voetbalwedstrijd AZ-Anderlecht mogen bezoeken.
Artikel geplaatst op: 01 Februari 2012 - 14:51
Er zijn nog geen reacties